Vakantie

Tegenwoordig word ik ’s nachts om vier uur wakker. Niet omdat ik rusteloos ben of heel erg aan vakantie toe, maar omdat mijn huis overgenomen is door zwaluwen: 51 nestjes hebben we inmiddels rondom het huis hangen, en als je bedenkt dat er gemiddeld vier van die vliegers op één honk zitten is het wel helder hoe ons huis in de omgeving bekend staat.

Los van de troep die ze maken is het bijzonder gezellig.

Minder gezellig echter is hun dag- en nachtritme: als 51 x 4 beestjes vanaf vier uur in de ochtend blij gemoed kwetterend aan hun dag beginnen vraag ik mij altijd af waarom ik als typisch nachtmens geboren ben, en een enkele keer pas in de kleine uurtjes mijn computer sluit omdat het op dat tijdstip zo lekker werkt. Hetgeen overigens slecht voorbeeldgedrag is voor datgene waar we bij Buro Noorderlingen voor staan: ervoor zorgen dat je goed time management voor ogen hebt, dat je balans in je leven houdt en dat je door rust te nemen zowel goed voor jezelf als voor je organisatie zorgt.

Hoeveel simpeler zou het leven zijn als je opstaat bij het krieken van de dag en gaat slapen als het donker wordt. Gewoon duidelijk en helder! Geen gedoe! Maar helaas, vooralsnog lijk ik reddeloos verloren en tekenen zich de eerste kenmerken van lodderige ogen af. Dat ik geen zonneschijntje ben in de vroege morgen is wellicht helder, maar boos worden op lieve vogeltjes kan ik ook weer niet.

 

Het kwetteren en zingen van vogels op zich wordt juist vaak geassocieerd met rust, natuur, bijkomen en vakantie. Met ontspannen en tot jezelf komen.

Dat is ook precies waar we nu, in deze periode van juli en augustus, zo ongeveer allemaal wel aan toe zijn: even de benen strekken, je hart lucht en ruimte geven, je geest wassen en je ziel laten pootje baden. Kortom: even niets. Want we moeten al zoveel.

Omdat we nu eenmaal mensen zijn willen we het niets wel graag labelen; anders blijft het niets en niets is niet zinvol. Dus noemen we het vakantie. Vakantie is namelijk iets, dat ook niets kan zijn, maar waarvan we het ‘iets’ ook kunnen omschrijven.

Daarom vragen we aan elkaar wat we gaan doen in de vakantie. Gek genoeg hoor je maar zelden als antwoord: “Niets! Nada! Noppes!”. Want dat vinden we raar; een vakantie moet op z’n minst zinvol ingevuld zijn, omdat je toch moet genieten en ook moet bijkomen.

En dat zijn dan alweer minimaal twee ‘moetjes’ in een periode waarin je zou ‘nietsen’.

Heel ingewikkeld allemaal. Dan kunnen we nog een voorbeeld nemen aan de zwaluwen, die helemaal niet aan het vakantie houden zijn maar hard werken om hun jongen in de zomerweken op te voeden tot zelfstandige piloten, die straks de tocht richting zuiden kunnen aanvaarden, en toch lijken te genieten. Vermoedelijk van het zinvol invullen van de dag en het rusten in de nacht.

Wat ik u allemaal mede namens alle collega’s van Buro Noorderlingen toe zou willen wensen is vooral helemaal niets. Hooguit het laten fladderen van je geest en het hangmat-schommelen van je ziel. Opdat vanuit het niets weer mooie ‘ietsen’ kunnen ontstaan voor het komend najaar!

Leonie Wagenaar